work


work: the latest entry



about



contact

17 october 2008  

uit de serie 'Grief'

En in het Volkskrant Magazine van vorige week deed fotograaf Erwin Olaf — die met zijn recente fotoseries Grief, Rain en Hope steeds volwassener wordt — een wat mij betreft verfrissende uitspraak: "Ik vind dat er veel wordt gepsychologiseerd. Je kunt ook gewoon dingen doen omdat je ze zo mooi en leuk vindt - je intuïtie volgen." Zo is het maar net.

 
15 october 2008    

David Claerbout: Ruurlo, Borculoscheweg, 1910 (1997)

Het voornemen om hier na een bezoekje aan favoriet museum De Pont, afgelopen weekend, een favoriet werk te belichten bleek minder eenvoudig dan gedacht. Want zoals iedereen weet die er wel eens was, De Pont hangt vol met prachtige werken. Een stel doeken van René Daniëls, een mooi ingetogen videovierluik van Bill Viola, de optische illusies van Anish Kapoor, Wolfgang Laib's zacht geurende kamer van bijenwas - nou ja, allemaal topkunst en teveel om op te noemen dus.

Maar mijn favoriet van het moment is een werk van de Vlaamse kunstenaar David Claerbout dat ik nog nooit eerder zag. Zijn Ruurlo, Borculoscheweg, 1910 is een mengeling van foto en video, waarvoor een oude ansichtkaart als uitgangspunt diende. Een mooi melancholish beeld, waarin de tijd stil lijkt te staan, ware het niet dat opeens blijkt dat de bladeren van de boom zachtjes bewegen. Het is zo subtiel gedaan dat het vanzelfsprekend is, die geluidloos waaiende boom in een verder roerloos landschap. Zo subtiel zelfs, dat je het op dit kleine videootje amper ziet - dus wie het echt wil beleven zal toch zelf op het bankje in De Pont moeten gaan zitten.

 
« september 2008 | home | january 2009 »
archives