De tentoonstelling van schilder Peter Doig die op dit moment in het Bonnefantenmuseum te zien is, zou een goed excuus zijn voor een weekendje Maastricht. Behalve dat het gebouw - van mijn favoriete architect Aldo Rossi - al een kunstwerk op zichzelf is, zou ik Doig's schilderijen graag eens in het echt zien. Zijn grote doeken - vaak meer dan drie meter hoog of breed - zien er romantisch en sprookjesachtig uit maar:

"De romantische blik die Doig over zijn schouder werpt is niet die van 'vroeger was alles beter'. Zijn nostalgie wordt gevoed door persoonlijke ervaringen en krijgt gestalte via eigentijdse bronnen. Anders gezegd, een schilderij van Doig had niet twintig, veertig of honderd jaar geleden geschilderd kunnen zijn. Doig is - zoals veel kunstenaars - een verzamelaar van afbeeldingen, alledaagse en onalledaagse. Zijn beeldarchief herbergt plaatjes uit tijdschriften, kranten, reisbrochures, ansichtkaarten, maar ook platenhoezen, foto’s uit zijn familiealbum en dia’s die hij op reis maakt. Een aanvankelijk vage, maar leidende gedachte in zijn hoofd verbindt zich gaande het schilderproces met een 'plaatje' uit dit beeldarchief."

> Charley's Space, de schilderijen van Peter Doig in het Bonnefantenmuseum (tot 7 september) en bijgaand, voor de liefhebber, twee doorwrochte essays over het werk van Doig: een introductie en Melancholiek verzet.