"De situaties die Op de Beeck voor het voetlicht brengt, ademen veelal een sfeer van diepe desolaatheid en leegte. Een echtpaar drinkt in een café een kop koffie zonder ook maar een woord met elkaar te wisselen of elkaar zelfs maar aan te kijken. Een lange rij verveelde caissières in een uitgestorven supermarkt zit duimen te draaien; een klant is in geen velden of wegen te bekennen. Geblakerde ruïnelandschappen van hedendaagse doorzonwoningen herinneren aan menselijke activiteit, maar de laatste mens lijkt er inmiddels uitgestorven te zijn. "

> Hans op de Beeck en de tentoonstelling Ondertussen... in het Haagse museum Gem, waarvoor hij een bijzondere installatie maakte, oftewel "Hoe vaak heb je dat nou, dat je echt geraakt wordt door een hedendaags kunstwerk? Bijna nooit toch?", aldus een enthousiaste Cioran in bericht nummer [2038].