In 1988 fietste ik er als student aan de Akademie voor Industriële Vormgeving iedere dag langs, maar ging er niet één keer naar binnen. Een paar jaar later sleepte ik mijn vader, broer en zus op een regenachtige zondagmiddag mee naar de tentoonstelling van Rebecca Horn - die met haar wonderbaarlijke bewegende beelden nog de meest verstokte kunstleek over de streep trekt. Afgelopen dinsdag was ik er weer, in het van Abbemuseum. Met mijn moeder, drie klassen vmbo'ers, en de imposante maar te aanwezige toren-met-teksten als middelpunt.

> Het (zo goed als) nieuwe Van Abbemuseum in Eindhoven, een bloemlezing in foto's.