Pipilotti Rist, videokunstenaar en Pipi Langkous-adept, werd in Nederland vooral bekend na een tentoonstelling in het Centraal Museum in Utrecht in 2001. Op dit moment is in de kapel van datzelfde museum nog tot en met 15 juni haar werk Expecting te zien, een videoinstallatie die Rist tijdens een zwangerschap speciaal voor de ruimte maakte. Voor wie dat niet meer haalt zijn, in tegenstelling tot veel videokunst, verschillende fragmenten van haar films online te bekijken.

> Pipilotti Rist's videoinstallatie Expecting in het Centraal Museum in Utrecht en fragmenten van haar andere films op het Franse Art Video en in de New Media Encyclopedia.

"Once a week I eat at Tate Modern; my friend works in the kitchen there. Before I go I ask her to recommend a work of art. When my grandmother was ill I promised her that I would do that every week. This is my 33rd visit. This time I'm looking at Barbara Kruger's 'Untitled (We Will No Longer Be Seen and Not Heard)' from 1985."

> Be seen and be heard - Pipilotti Rist over We Will No Longer Be Seen and Not Heard van Barbara Kruger in het uitstekende online kunstmagazine TateEtc.

"Een harig meisje dat een beetje bij de muur staat. Niet groot, wel bizar. En toch ook weer niet. Voor wie weg is van de Lord of the Rings of zich graag verliest op de Apenplaneet zijn de harige wezentjes van Sylvia B. eerder onverwachte bekenden dan vreemde beestjes. Het klinkt hard en onaardig om ze mutanten te noemen, en robots zijn het ook zeker niet. Daarvoor zijn ze simpelweg te aaibaar. Hun vacht, die zich over het hele lichaam uitstrekt en hun veelal emotioneel geladen houdingen en uitdrukkingen verenigen het dierlijke en het menselijke. Daarbij krijgen zelfs kunstmatige ogen, tanden, nagels, wimpers en zelfs een beugel iets aantrekkelijk echts. Biotechmorf van het aandoenlijke soort."

> Kunst van de dag - Lily Lucinda van Silvia B., nog tot en met 2 juli te zien in de tentoonstelling Fantasy Island - Exhibition Robinson in Showroom Mama in Rotterdam.

Vanavond zendt de Vpro een nieuwe aflevering uit van Picabia, met daarin maar liefst vier items over beeldende kunst. Interessant zijn vooral de documentaires over Marc Quinn in het Groninger Museum en het laatste project van Joep a.k.a. Atelier van Lieshout. Met Slave City ontwierp Van Lieshout een utopisch model voor een concentratiekamp met duizend mannen en duizend vrouwen - "seks is verboden", aldus de kunstenaar tijdens een persconferentie - gebaseerd op de hedendaagse opvattingen over management, technologie en efficiency. In Picabia een gesprek met Joep van Lieshout over zijn ontwerp, dat op dit moment als maquette te zien is in de tentoonstelling Mapping the Studio in Stedelijk Museum CS.

> Picabia, over Slave City van Atelier van Lieshout en Marc Quinn in Groningen, vanavond om 23:15 uur op bij de Vpro op Nederland 3 en daarna online te zien.

Honderdnegendertig galeries, zevenhonderdzevenentachtig kunstenaars en toch niets op Art Amsterdam dat er echt uitsprong of bleef hangen. Wel waren er wat kleine juweeltjes - waaronder bijvoorbeeld de schilderijen van de studenten van Ralph Fleck, het altijd prachtige werk van Frank Halmans en een fris beeld van Helmut Smits - en was de kwaliteit in het algemeen goed. Tijdens een avond en een middag maakte ik er tweehonderdachtenvijftig foto's, bij deze een selectie:

> Art Amsterdam, een keuze uit de kunstenaars en hun werken, in alfabetische volgorde en zonder galeries.

Art Amsterdam is open, was veel en veelbelovend en wordt - in geval van tijd want dit weekend ook nog een tripje naar Berlijn op het programma - vervolgd. Intussen kunt u de beurs vanuit uw luie stoel bijhouden via de website van Het Financieele Dagblad, dat de komende dagen uitgebreid en multimediaal verslag doet van wat er op de beurs zoal te zien, doen en horen is:

> Art Amsterdam volgens Het Financieele Dagblad met het laatste nieuws, de achtergronden en een videoverslag. Verder reportages van kunstlogs ctrlaltdelete en trendbeheer.

Vanavond opent in de RAI voor de 22e keer kunstbeurs Art Amsterdam, voorheen KunstRAI. Organisator Anneke Oele werkt al jaren aan een imagoverandering van de beurs en heeft ook voor de komende jaren grootse plannen:

"Ik wil dat allerlei activiteiten op verschillende plekken in de stad over drie jaar ontaarden in een 'week van de hedendaagse kunst' in Amsterdam," aldus Oele. De nieuwe verbintenis met de stad moet ook de internationale contacten sterker maken. "Art Amsterdam moet ook voor buitenlanders aanleiding zijn om een paar dagen naar Amsterdam te komen. Daarom hebben we dit jaar alvast een aantal buitenlandse verzamelaars en curatoren uitgenodigd om op onze kosten naar de beurs te komen. Verder is het aantal buitenlandse galeries verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. Dit jaar doen vooral veel jonge galeries uit Duitsland voor het eerst mee. De nieuwe naam klinkt in het buitenland ook veel duidelijker." (het Parool)

> Art Amsterdam, vanaf vanavond zes uur tot en met aanstaande zondag, en ter gelegenheid daarvan Tijdelijk Museum Amsterdam met tentoonstellingen door de hele stad.