In Stedelijk Museum CS werd afgelopen maand een tentoonstelling geopend waarin de genomineerden voor The Vincent van Gogh Biennial Award for Contemporary Art in Europe 2006 of gewoon The Vincent aan het publiek worden voorgesteld. De prijs, met de nogal algemene omschrijving "voor een opkomende of reeds gevestigde kunstenaar die een nieuwe impuls aan de hedendaagse kunst heeft gegeven", wordt half november uitgereikt en de kandidaten van dit jaar zijn Urs Fischer, Andrei Monastryrski, Dan Perjovschi, Wilhelm Sasnal en Cerith Wyn Evans. Mijn favorieten zijn Urs Fischer met zijn absurde en toch ontroerende grote beelden maar vooral Cerith Wyn Evans, die behalve uitzinnige kroonluchters die via lichtsignalen een boodschap in morsecode doorgeven ook prachtige poëtische teksten in neon maakt.

> The Vincent 2006 - van 15 september tot 14 januari in Stedelijk Museum CS in Amsterdam, en het werk van Cerith Wyn Evans.

> In het hoofd (4) - Meisje in Witte Kimono (1893) van George Hendrik Breitner.

Aanstaande zaterdag en zondag opent een aantal Amsterdamse galeries na een lange zomersluiting het nieuwe seizoen met het jaarlijkse Galerieweekend. Zelf besloot ik na wikken en wegen toch voor het concert van "de beste rockgroep die België ooit heeft voortgebracht" Deus elders in het land te gaan - voorwaar geen gemakkelijke keuze want afgezien van het hoge social-event-gehalte dat het Galerieweekend heeft zijn er her en der interessante tentoonstellingen te zien. Zo toont Amie Dicke nieuw werk bij galerie Diana Stigter, presenteert Karin van Dam in Wetering Galerie een installatie die ze tijdens een verblijf in China maakte en is bij galerie Martin van Zomeren oftewel GMVZ het werk te zien dat me dit jaar op Art Rotterdam het meest opviel: de driedimensionale tijdschriftcollages van de Engelsman Chris Jones. Verder bij Paul Andriesse nieuwe schilderijen van Antonietta Peeters, portretten van Blommers en Schumm bij Torch en tekeningen van Paul van Dongen bij De Praktijk. Dus, gaat dat zien, ik doe het als ik weer terug ben.

> Galerieweekend (pdf) in Amsterdam op 9 en 10 september, van 12 tot 18 uur.

Als beeldend kunstenaar is het tegelijkertijd inspirerend en vervelend om werk te zien dat verwant is aan dat van jezelf. Vanuit dit dubbele gevoel reisde ik eind vorige week af naar het pas geopende Stedelijk Museum
's-Hertogenbosch - of kortweg SM's - voor de tentoonstelling van Ghada Amer, maakster van grote schilderijen doorsneden met geborduurde afbeeldingen.
Net als veel andere kunstenaars die met naald en draad werken wil Amer geen 'borduurkunstenaar' genoemd worden - maar intussen is deze van oudsher vrouwelijke bezigheid toch het meest onderscheidende element in haar werk, in combinatie met beelden van strippende en vingerende meisjes. Waar er in de hedendaagse kunst geborduurd wordt lijkt het thema opvallend vaak de tegenstelling tussen het traditioneel mannelijke en vrouwelijke te verbeelden - porno versus feminisme, seks versus kuisheid en, in het geval van Ghada Amer en kort door de bocht, vrouwelijke verhalende figuratie versus mannelijke monumentale schilderkunst. Zo verstopt Amer haar expliciet erotische geborduurde beelden in grote abstracte geschilderde doeken, als een zich eindeloos herhalend motief dat zo aan de ene kant aan betekenis verliest maar tegelijkertijd lijkt te zeggen dat lust, verleiding en seks de motor zijn achter alle dingen in het leven.

> Tekeningen en schilderijen van Ghada Amer in een tentoonstelling in SM's, waar - voor de liefhebbers - Amer op vrijdag 6 oktober geïnterviewd zal worden.

Ze schijnen er al een tijdje te zijn maar ik zag ze vandaag voor het eerst en was aangenaam verrast - TPG Post gaf dit jaar een serie van twintig postzegels uit waarop hedendaagse kunstwerken afgebeeld staan, tien Nederlandse en tien buitenlandse. Tussen de Nederlandse kunstwerken vinden we een koe van Ed van der Elsken, de Hollandpan van John Körmeling en twee meisjes in klederdracht van Berend Strik:

"Het gaat om oer-Nederlandse beelden: een koe in de avondmist die over de velden trekt, een strakblauwe lucht en een deel van een gezicht met tussen de lippen een grassprietje, nieuwerwets Delfts Blauw en een 'Holland' koekenpan. Deze postzegels nodigen de kijker uit de dingen eens van een andere kant te zien. Dat geldt zeker ook voor de zegel met het werk 'Double Dutch' van Berend Strik, waarop de Nederlandse klederdracht door de houding en de forse tred van de vrouwelijke figuren een onverwacht stoere uitstraling krijgt."

> Nederlandse-kunst-zegels uit de serie kunstpostzegels van TPG Post - en een berichtje waarin een postzegelliefhebber vertelt over het ontstaan van Double Dutch van Berend Strik.