muurschildering van Raymond Pettibon
 op 'Documenta 11'

Vandaag opent 's werelds belangrijkste kunstmanifestatie 'Documenta 11' in Kassel. Een bijzondere gebeurtenis, want de Documenta vindt slechts één keer in de vijf jaar plaats. Het akademie-reisje naar 'Documenta 9' in 1992 miste ik en ook tijdens 'Documenta 10' in 1997 was ik kennelijk druk met andere zaken. Zodoende bedacht ik een paar maanden geleden dat het jaar 2002 een uitgelezen kans zou brengen om - als mezelf respecterende kunstenaar die bovendien al minstens twee jaar niet op vakantie is geweest - eindelijk eens die reis naar Kassel te maken.

Al snel werd ik ontmoedigd door de website van 'Documenta 11' - met een ondoorgrondelijke navigatie van 'platforms' en aankondigigingen van eindeloze conferenties en studiebijeenkomsten. Geen plaatje te bekennen - en de verhalen van een niet nader te noemen kennis tevens kunstenaar die zich ingelezen had en het allemaal maar niets vond. 'Documenta 11', zo dacht hij, zou een gortdroge en oninteressante tentoonstelling worden want deze keer georganiseerd door de in Amerika levende Nigeriaan Okwui Enwezor die zich meer met de theorie dan met het tastbare kunstwerk zou bezighouden.

Zo ver zo goed. De animo om naar 'Documenta 11' af te reizen daalde tot het nulpunt. Vandaag gaat 'Platform' nummer 5, De Tentoonstelling, van start. De opening. De kranten. De eerste indrukken van de pers die hooggespannen verwachtingen had omdat er behalve de namen van deelnemende kunstenaars nog niets bekend was. De koppen (Parool: "Een drammerige Documenta met bloedhonden") en de steekwoorden (Artnet.com: "largely gobbledygook"). Het is glashelder. Ik ga niet meer. Ik zie het wel op het internet. Sneller, goedkoper en gemakkelijker. Op naar 'Documenta 12'. Nog maar vijf jaar te gaan.

> Documenta 11 - volgens Artnet.com, volgens Het Parool en volgens de officiële website www.documenta.de zelf.