Gisteren was ik in fotomuseum 'Foam' en zag het werk van 'Prix de Rome' winnares Carla van de Puttelaar met eigen ogen. Twee meisjes die er ook liepen vonden er niet veel aan. "Te gemaakt", vond de één. "Ja. Veel te glad", zei de ander en ze gingen verder, de trap op naar de tentoonstelling van Paul Huf. Misschien zagen ze niet wat ik zag. Misschien hadden ze iets langer stil moeten blijven staan. Alleen van dichtbij zag je het: ieder naakt had een oneffenheid. Een pukkel op de linkerbil. Een blauwe plek op een dij. Rode wondjes van het ontharen. Of, zoals de fotografe zelf zegt:

"Moedervlekjes, en ook tijdelijke kenmerken die gewoonlijk niet opvallen, zoals een blauwe plek, schrammen of afdrukken van ondergoed in de huid, laat ik juist duidelijk zien. Ze zijn heel persoonlijk en intiem, en heffen zo de anonimiteit gedeeltelijk op."

> De foto's van Carla van de Puttelaar en de drie andere winnaars van de 'Prix de Rome 2002' in fotografiemuseum 'Foam' in Amsterdam (t/m 18 augustus).