Tijdens Tombola 2004 in het hoofdstedelijke muziek- en drankovergoten Paradiso (waar ook dichter Martin Bril gesignaleerd werd) had ik met Jacco de Boer van Heftklammern een goed gesprek. Een goed gesprek over kunst. Dat wil zeggen, een poging tot een goed gesprek over kunst - voor mogelijke onjuistheden en eventuele regelrechte onzin in dit verhaal ben ik op geen enkele wijze aansprakelijk; deze zullen in hun geheel te wijten zijn aan het volume van de band die op dat moment speelde. Maar goed. Jacco - naar het schijnt een regelmatig bezoeker van deze site - had onlangs in de Tate Gallery in Londen kunst gezien die hem bijgebleven was en of ik misschien wist van welke kunstenaar die kunst dan was. Na veel wat-zeg-je's en ik-versta-je-niet's begreep ik dat het ging om vlaggen. Vlaggen van zand. Vlaggen van zand waar mieren doorheen liepen. Van die mieren die alles van hot naar her slepen; zo kon het zelfs gebeuren dat de vlaggen van twee verschillende landen door de noeste arbeid van die mieren tot één geheel gemengd werden. Ik moest - tot mijn schande - bekennen dat ik die kunst niet kende, sterker nog, dat ik die vlaggen van zand met die mieren nog nooit gezien had. Hoe ik dat dan deed, dat verzamelen van al die fijne weetjes over kunst en kunstenaars. Nou, gewoon. Ik geef Google een opdracht. Iets als 'art sand flag ants'. Bijvoorbeeld. En dan leidt de eerste de beste link me naar een Japanse kunstenaar, Yukinori Yanagi in dit geval. Voila!

> De vlaggen van Yukinori Yanagi.