"Natuurlijk is de kunst veranderd, legt hij uit. Hij heeft er veel over nagedacht: dat de nieuwe kunst geen vorm meer heeft, alleen rauwe inhoud. ‘In de hele kunstgeschiedenis, van Rafaël tot Mondriaan, ging het niet zozeer om wát je maakte, maar om hóe je het maakte. Het ging om de esthetisering. De inhoud veranderde door de eeuwen niet wezenlijk: een naakt, een landschap, een boom. Maar bij jonge kunstenaars als Damien Hirst, Tracey Emin en Sam Taylor-Wood draait het om de inhoud. Om misère, smart, gevoelens. Uit het leven gegrepen, zonder opsmuk. Bij dat realisme kiezen ze de vorm die nodig is. Of dat nu een video is, een brief, of een haai op sterk water.’ (Rudi Fuchs in 'Ich? Ich bin befreit!', de Volkskrant, 28 december 2002)