Ooit maakte ik een aanzet tot een bericht over videokunstenaar Kutlug Ataman, maar iets hield me tegen - of dat nu was omdat hij Turks is en ik me bij Turkse kunst niet zoveel kan voorstellen of omdat je zijn films in levende lijve moet zien om ze op waarde te schatten, weet ik niet. In ieder geval trekt de beschrijving van één van Ataman's video die recensent Hans den Hartog Jager - die zelden positief oordeelt - afgelopen vrijdag in het NRC gaf me nu toch over de streep:

"Nog beter is The 4 Seasons of Veronica Read van de Turkse filmer Kutlug Ataman, een werk dat op dit moment ook te zien is in het Haagse GEM. In deze film, die wordt geprojecteerd op vier schermen, volgen we een eenzame Engelse vrouw die de leegte in haar leven opvult met amarylissen. Ze toont omstandig hoe ze de bloemen vertroetelt, ze verzorgt, hun ziektes bestrijdt, onderwijl de ene bol na de andere ontledend met een scherp mesje. The 4 Seasons is een indringende film, vooral door de blijmoedigheid waarin de oer-Engelse Veronica haar eenzaamheid te lijf gaat met behulp van de pronkende bloemen. En dat is weer veelzeggend over Days Like These: voor het eerst sinds jaren hebben de Engelsen een buitenlandse filmer nodig om hun maatschappij een spiegel voor te houden." (NRC over de tentoonstelling 'Days Like These' in Tate Britain)

> Over Kutlug Ataman's video The 4 Seasons of Veronica Read in de tentoonstelling Days Like These in Tate Britain. In Nederland is het werk van Ataman tot en met 29 juni te zien in GEM Den Haag.