In afwachting van de officiële opening van - en, niet te vergeten, de presentatie van een duimdikke catalogus bij - de tentoonstelling Retrograde, Tekeningen 1993-2003 in het spiksplinternieuwe Haagse museum Gem alvast een fijne passage uit het interview met kunstenaar en vriend Marcel van Eeden dat deze week in De Groene verscheen:

"Hij redt zich eigenlijk best in het leven. Tekeningen maken. Boeken lezen. Gezin. Weblog. Tekenlog. Tentoonstellingen. En nu een mooie catalogus. Maar toch vindt hij dat hij eigenlijk beter niet geboren had kunnen worden.
'Is het zo erg?'
'Nou ja, ik ben niet levensmoe of zo. Maar ik ben me wel dagelijks bewust van de enorm lange tijd voor en na mijn leven.'
Hij haalt Schopenhauer aan, die schreef niet te kunnen begrijpen waarom mensen bang zijn voor de dood, terwijl het gapende gat van de miljarden jaren voor hun geboorte hen geenszins angst lijkt aan te jagen. Ik herken de gedachte en herinner me het beeld dat ik kreeg toen ik het las.
'Tijdhoogtevrees.'
'Ja precies, dat is het', zegt Van Eeden."

> Nu in de kiosk, in uw lectuurbak of - als u zo lang kunt wachten - heel misschien over een week in het archief: De Groene Amsterdammer met het interview "Marcel van Eeden, kunstenaar met tijdhoogtevrees" of "De moleculen die ik nu ben, waren er altijd al".