Wat Fransje Killaars precies is, is niet helemaal duidelijk - kunstenaar? vormgever? - en je kunt je afvragen of dat er toe doet. In ieder geval maakt ze installaties van textiel die in het museum tentoongesteld worden maar waarvan onderdelen ook gewoon onder de noemer bedsprei te bestellen zijn. Het Leidse museum De Lakenhal liet hetzelfde mes aan twee kanten snijden en vroeg haar een installatie te maken met historisch textiel uit de collectie dat zelden of nooit getoond wordt en dat in de handen van Killaars een 'hedendaags kunstwerk' zou moeten opleveren:

"Een sfeer van zomerhuisjes uit de jaren vijftig met op de bedden vrachten muffe, vale en dunne dekens waar niets wolligs meer aan was. Hier hangen ze allemaal naast en boven elkaar, dekens in die wonderlijke, onbenoembare tinten oranje-roze en zacht blauw-groen. Effen, of met typische dekenpatronen als grote, vuil-witte bloemen, afgrijselijke ruiten en spinragmotieven. De dekens vormen een bijna surrealistisch decor voor de grote vitrine in het midden van de zaal waarin twaalf historische kostuums zijn opgesteld, van een ripszijden mannenvest uit 1740 tot een houtje-touwtje montycoat uit de jaren zestig van de vorige eeuw." (Lien Heyting in NRC Handelsblad, 18 juli 2003)

> Explosie van kleuren en dessins - over de installatie Stoffen Stalen Sits van Fransje Killaars in museum De Lakenhal in Leiden (t/m 26 oktober).