Terwijl de kracht en eenvoud van zijn werk The Crossing hem tot een icoon van de videokunst maakten, lijkt Bill Viola zich zijn recente door de klassieke schilderkunst geïnspireerde video's te buiten te gaan aan pathos en kostuumdrama. Het leverde Viola de titel "de Rembrandt van de videokunst" op, maar zelfs zonder de films met eigen ogen te zien ben ik het volkomen eens met criticus Adrian Searle van The Guardian:

"Viola and his friends lather on a goo of world religion and a pot-pourri of thought-for-the-day bons mots that I really don't want to hear about. I feel like I'm being given a spiritual shake-down. It all just makes me want to run away. Perhaps, in America, it is considered OK to go on like this."

> Losing my religion, Adrian Searle voor Guardian Arts over de tentoonstelling
Bill Viola: The Passions, die vanaf deze week te zien is in The National Gallery in Londen en - voor wie nog interesse heeft - The Making of The Passions in Quicktime video.