Ook tijdschrift Metropolis M signaleerde het "inmiddels geruchtmakende pistooltje" van Joanneke Meester en plaatste een speciaal voor de website geschreven beschouwing van Bart Rutten:

"Werken met huid is zeer beladen en daarmee riskant. De zucht van sensatie, die bijvoorbeeld de Body Art van de Wiener Aktionisten beslaat, verdringt het poëtische. De persoonlijk daad verwordt tot lyrische hysterie die weinig aan de verbeelding overlaat. Het is te confronterend, angstaanjagend door de gelijkenis met het onberekenbare van de waanzinnigen, waardoor je identificatie met de performance wordt geëlimineerd. Als kijker word je in de verdedigende rol geduwd.
Daarnaast wordt het verhaal eromheen groter dan de actie. Toen ik voor het eerst de opname zag van de Chris Burdens performance ‘Shoot’ (waarbij hij zich door zijn arm liet schieten) viel het resultaat mij tegen. De zweem van radicaliteit, in zekere zin het ongeloof in automutilatie was een eigen leven gaan leiden. De lefgozer Burden was voor mij groter geworden dan de kunstenaar Burden."

> Joanneke Meester - Huidna, een beschouwing van Bart Rutten voor Metropolis M.