Ik weet het niet hoor, met die Kunstvlaai. Het alternatief voor de KunstRai lijkt vanuit de gedachte - ik citeer de directeur - "kunst moet niet zeuren maar doen" zo vol mogelijk met kunst en bijbehorend lawaai gestouwd. Terwijl je oog op het één valt, zie je vanuit je andere ooghoek alweer het volgende. Goede tekeningen zijn niet gewoon goede tekeningen maar hangen op een grote kartonnen apenrots en sterke schilderijen verdwijnen tussen muren van geluid en podia met flauwe acts.

De dingen die er wat mij betreft wel uit springen zijn de video van Ine Boermans, die vijf naakte vrouwen net zo lang filmde tot ze van schaamte of ongemak uit beeld liepen - het raden is: wie blijft er het langst voor de camera staan? - en een project dat stukken indrukwekkender is dan het in levende lijve teleurstellende pistooltje op sterk water van Joanneke Meester, namelijk de vinger van kunstenaar Aldert Mantje die door Martin uit den Boogaard nieuw leven ingeblazen krijgt (wordt vervolgd).

Verder zijn er wat oude bekenden te zien als de politiepaarden van Charlotte Dumas, de 'schuldige' landschappen van Gertjan Kocken en een portret zonder gezicht van Robert Geveke, mooie werken die ik stuk voor stuk liever op de KunstRai of in alle rust bij een galerie had gezien - in de kakafonie van een kunstkermis komen ze nauwelijks tot hun recht.

Maar misschien zie ik het niet. Misschien ben ik blasé. Misschien ben ik te conservatief. Misschien moet ik er nog een nachtje over slapen. Ik ben in ieder geval blij dat ik weer thuis ben - maar ga er vooral zelf eens kijken.

> Kunstvlaai 5, vanaf vandaag tot en met 16 mei in de Westergasfabriek in Amsterdam, en een reportage van cultuurprogramma TV3, aanstaande maandag om half acht bij de NPS op Nederland 3.