"Er is moed voor nodig, de mentaliteit van een overlever, om nieuwe paden te verkennen en ze ook nog eens te delen met het publiek. Wat dat betreft is Roosens solo adembenemend openhartig. Maar de nieuwe objecten halen het niet bij de oude. Ze missen de meisjesachtige branie en de zachtschurende erotiek die zo prettig onrustig jeukt", schrijft de Volkskrant vandaag in een recensie. Misschien is het de reden waarom ik niet zoveel te zeggen wist over Maria Roosens tentoonstelling Met, waarvan ik mooie foto's maakte die desondanks toch een paar dagen bleven liggen. Net als die foto's is het werk mooi, en onmiskenbaar Roosen, maar heeft het allemaal nét niet. Haar beelden missen deze keer dat kleine beetje extra dat ze boven het anekdotische doet uitstijgen, waardoor de magie ontbreekt.

> Lullen aan een touwtje, tieten aan een kapstok en een boom vol wortels in de tentoonstelling Met van Maria Roosen in galerie Fons Welters, tot en met 17 juli.