In de nacht van zeventien juli tweeduizendenvier overleed mijn geliefde Wouter, onverwacht, in een Amsterdams ziekenhuis. Nu, vier weken later, is er nog zoveel te vragen, zoveel te zeggen en zoveel leegte te voelen. Ondertussen ga ik verder - wat kan een mens anders? - met mijn notities. Voor mezelf, voor u, maar ook voor hem, mijn grootste fan. Dank daar voor, lief, en waar je ook bent: kijk nog eens mee over mijn schouder...