Afgelopen zondag zag ik de tentoonstelling 'Het Stedelijk in de Nieuwe Kerk'. Ik weet niet wat ik mooier vond: de kerk, de beelden in die kerk, of de combinatie van de beelden én de kerk.

De Nieuwe Kerk zelf - die ik nog nooit van binnen had gezien - is prachtig. Uitgesleten grafstenen met bijna onleesbare inscripties onder je voeten, een eindeloos hoge koepel die helemaal met houten latjes bedekt is, fresco's van engelen en het monsterlijk glimmende gouden toegangshek naar het koor.

In die eeuwenoude kerk tachtig beelden uit de 20e eeuw, waarvan de meeste zo in tegenspraak lijken te zijn met de esthetiek van de 15e eeuw dat die twee elkaar alleen maar versterken. Een video van Bruce Nauman bij het praalgraf van Michiel de Ruyter, het meterslange loden vliegtuig van Anselm Kiefer in een zijbeuk en naast het houtgesneden hekwerk om het heilige der heilige een knaloranje kangoeroe van Rob Birza. Gaat dat zien.

> Digital Diary: Kunstbeeld.nl over 'Het Stedelijk in de Nieuwe Kerk'.