Mijn persoonlijke nummer één van 'Het Stedelijk in de Nieuwe Kerk' is de installatie 'Carousel' van Bruce Nauman. Het werk lijkt de kern van de tentoonstelling te vormen - niet alleen omdat het in het midden van de kerk staat maar omdat het wat mij betreft ook het enige beeld is dat een directe emotie oproept.

Nauman maakte verschillende versies van 'Carousel', die allemaal bestaan uit een ronddraaiende constructie waaraan op vier hoeken in metaal gegoten dieren (honden? herten?) met staaldraden om hun nek opgehangen zijn. Luguber. Treurig. Ontroerend. Jammergenoeg zónder het schrapende geluid dat de poten van de dieren - volgens verschillende bronnen - tijdens de rondgang over de grond zouden moeten maken. Dat zou mooi gegalmd hebben, in die Nieuwe Kerk.

> Bruce Nauman's 'Carousel': nu verkrijgbaar in virtual reality via de site van De Nieuwe Kerk.