De Caldic Collection van Joop van Caldenborgh die nu in Rotterdam te zien is omvat "werk van Mona Hatoum in een omvang die in Nederland niet eerder te zien was". Hatoum, die in 1975 vanuit Libanon naar Londen verhuisde, was dit jaar ook al te zien op de Documenta in Kassel. Achter een stalen hek stond een eenvoudige keukentafel met daarop metalen keukengerei, verbonden door stroomdraden, waaruit in een pulserend ritme langzaam licht opgloeide en weer uitdoofde, begeleid door een dreigend gezoem. In Hatoum's werk - misschien niet zo vreemd voor een Palestijnse vrouw uit Beiroet die jarenlang in ballingschap in Engeland verbleef omdat tijdens een familiebezoek de oorlog uitbrak in haar vaderland - spelen hekken en afscheidingen in alle vormen en gedaantes een belangrijke rol:

"Ook haar eigen lichaam beschouwt zij als een onbekende ruimte wanneer zij een ingeslikte videocamera de bewegingen van haar eigen maag-darmkanaal laat volgen en vervolgens de beelden projecteert. Corps étranger heette een van deze videoprojecties, om aan te geven dat ook het eigen lichaam allerminst bekend terrein is."

> Mona Hatoum en de installatie Homebound op Documenta 11.