"In Purgatorium 2000 gebruikt Gallagher op geliniëerd schrijfpapier, geordend op maat en in geometrische blokken, opnieuw het cliché van de minstreellippen, alsof ze wil aantonen hoe je je stoïcijns en vlijtig kunt buigen onder een bestaand sociaal systeem. Haar kunst wordt vaak vergeleken met Minimal Art, bijvoorbeeld met het werk van Agnes Martin, omdat beide kunstenaars uitgaan van een nauwkeurige, bijna wiskundige orde. Maar het is weer de schijn die bedriegt. Ellen Gallagher volgt de regels zo strikt dat hun absurditeit en willekeur al snel; duidelijk worden, terwijl tegelijkertijd kleine fouten en afwijkingen in de eindeloze rijen voorkomen. 'Virussen' kruipen in deze, schijnbaar eindeloos zich herhalende patronen en verzieken de hele matrix." (uit: 'Zwart is zwart?' in Women Artists)

> kutkunst (3): de tekeningen van de zwarte kunstenares Ellen Gallagher en - alles voor een mooie titel - Ellen Gallagher’s Mid Career Crisis From Minstrel Lips to Moby Dick, Racinating the Great White Whale.