Opwindend is hij inderdaad niet, de schilderkunst zoals die dit jaar door de jury van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst in het Paleis op de Dam wordt gepresenteerd. Wel zien we vakmanschap, plezier en de nieuwe trend van het anti-engagement. Bovendien is het prachtig om te zien hoe het werk van de hedendaagse schilder contrasteert met dat van zijn voorgangers, waarvan eeuwenoude schilderingen op de plafonds en de muren van het Paleis te zien zijn. Toen waren het vooral portretten in alle soorten en maten en in donkerbruine tinten, de kunstenaar van nu heeft in de huidige cultuur de beschikking over oneindig veel meer beelden. Toch is dat in de tentoonstelling niet terug te zien - het lijkt erop dat de schilder anno 2004, die vooral veel landschappen en een enkel portret maakt, juist op zoek is naar rust en eenduidigheid, als tegenwicht voor die allesoverspoelende beeldcultuur.

> Een selectie van de schilderijen in de tentoonstelling Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2004, die nog tot 24 oktober te zien is in het Paleis op de Dam, en de recensie De natuur is een onveilige plek uit het NRC Handelsblad.