Vorige week kondigde collega-kunst-logger Ron van der Ende aan gestopt te zijn met zijn artbbq en mailde in antwoord op mijn spijtbetuiging dat hij "steeds meer dingen aan het linken was die hij al op een of andere manier een keer gehad had". En, eerlijk gezegd, na vijf jaar veel schrijven en vooral veel zien bekruipt mij af en toe een soortgelijk gevoel. Weet u wat het is, soms word ik gewoon zo moe van alles dat overal maar gemaakt wordt, mijn eigen werk incluis zou ik bijna zeggen. Misschien is het dat internet, dat ons toegang biedt tot de dingen die je vroeger noodgedwongen aan je voorbij zou laten gaan, gewoon omdat het alleen in galeries in Amerika te zien is en de kunstbladen er niet over schrijven. Een goudmijntje hoor en het bespaart me al jaren de gang naar de bibliotheek op zoek naar kunstboeken die ze toch niet hebben, maar ja, christussen van chocola of de zoveelste Banksy die voor 40.000 over de toonbank gaat, wie zit daar nou nog op te wachten. Eenzelfde uitdijend universum is de Amsterdamse grachtengordel waar de kunstwinkels en galeries de laatste tijd als paddestoelen uit de grond schieten. Het geheim blijft het vinden van de weinige dingen die echt goed of interessant zijn, voor minder doe ik het niet - dus als het hier soms wat stil blijft...

> Het eind van artbqq of 'wie het jammer vindt dat ik ermee stop nodig ik van harte uit zelf een kunstlog te beginnen' en de discussie daarover bij trendbeheer.