Londen leek vorige week tijdens mijn alweer derde bezoek in een jaar vol van het werk van beeldhouwer Anthony Gormley. Al onderweg - per zeilboot de zee over en de stad in! - passeerde ik een van zijn beelden aan de oever van de Theems, rond Waterloo Bridge stonden niet één, niet twee maar een heleboel mannen-van-ijzer op de omringende daken en in de Hayward Gallery bij diezelfde brug was een uitgebreid overzicht van zijn werk te zien.

In mijn academiejaren een groot liefhebber van Gormley, dacht dat ik het inmiddels wel wist met het werk van de man die tegenwoordig zo'n beetje Engeland's officiële huisbeeldhouwer is. Toch wilde ik, al was het maar voor old times sake, de tentoonstelling graag zien en werd zo aangenaam verrast. Zijn indrukwekkende terracotta leger was er jammergenoeg niet te zien, maar wel een mooie dwarsdoorsnede van zijn werk van de laatste twintig jaar: van de krachtige loden lichamen die hij eind jaren tachtig maakte tot de recentere mensfiguren van draad die me op foto's wat kitscherig leken maar in levende lijve heel bijzonder bleken.

Hoogtepunt is Gormley's nieuwste installatie en titelwerk Blind Light: een glazen ruimte gevuld met een dikke witte mist waarin bezoekers - na kennis te hebben genomen van een voor allerlei gevaren waarschuwende tekst, bij binnengaan nadrukkelijk voorgehouden door een suppoost - kunnen ervaren hoe het is om elk gevoel van ruimte en begrenzing te missen. Een beangstigende ervaring die juist datgene laat verdwijnen wat het thema van Gormley's werk is: het lichaam.

> Blind Light - het werk van Anthony Gormley in Hayward Gallery in Londen, nog tot en met 19 augustus.