Twintig jaar lang - van 1946 tot 1966 - werkte Marcel Duchamp in het diepste geheim aan zijn laatste werk. De kunstwereld en vooral Duchamp's galeriehouder en kunsthistoricus Arturo Schwartz - die bezig was aan zijn boek The complete works of Marcel Duchamp - zijn geschokt als ze na zijn dood in 1968 het bestaan ontdekken van Étant Donnés 1° la chute d'eau, 2° le gaz d'éclairage... Het werk - een installatie ge﮳pireerd door Gustave Courbet's L'Origine du monde en vergezeld van een lijvig handboek met nauwgezette instructies - wordt ge﮳talleerd in het Philadelphia Museum of Art en is daar tot op de dag van vandaag te zien:

"You approach this door (which he bought from a Spanish monastery) and look through the peepholes... It's quite startling. The body looks very real, the lamp glows and the waterfall in the background twinkles. No matter how hard you strain, you can't see the head of the body (...) It's a beautiful piece."

Vijftien jaar lang was het - op uitdrukkelijk verzoek van Duchamp zelf - niet toegestaan Étant Donnés te fotograferen of er zelfs maar over te schrijven en kwam de ruimte waarin de installatie zich bevindt - "a hidden room, number 183.5, unmarked on the Museum plan" - niet eens op de plattegrond van het museum voor. Sinds die tijd hebben bezoekers geprobeerd de installatie, in feite een 'kijkdoos' met bewegend beeld, licht en geluid, vast te leggen, maar dat schijnt onmogelijk te zijn. De enige oplossing is dus zelf af te reizen naar Philadelphia en hoogstpersoonlijk door de peepholes te kijken.

> The secret of Marcel Duchamp, over het ontstaan en de onthulling van Duchamp's mysterieuze werk Étant Donnés 1° la chute d'eau, 2° le gaz d'éclairage...